هنر میناکاری

هنر میناکاری

وسايل مورد نياز : ۱ ـ پرگار ۲ ـ قلم جهت رنگ گذاري و رنگ برداري اضافه ۳ ـ قلم هاي دست ساز که توسط خود شخص ساخته مي شود . ۴ ـ رنگ مخصوص ميناکاري ( پودري ) ۵ ـ صمغ مخصوص ميناکاري ۶ ـ ظرف مسي لعاب داده شده در طرح دلخواه ميناکاري هنر درخشان آتش و خاک است با رنگ هاي پخته که سابقه ي آن به ۱۵۰۰ سال پيش از ميلاد مي رسد . بررسي هاي انجام شده نشان مي دهد که ميناکاري براي اولين بار در ايران به وجود آمده و بيش از نقاط ديگر تجلي يافته و سابقه ي اين هنر به زمان اشکانيان و ساسانيان مي رسد . رواج صنعت ميناکاري در اصفهان از دوران پهلوي و حدود ۱۳۱۰ شمسي است و طي سي سال اخير به وسيله ي استاد هنرمند آقاي شکرالله صنيع زاده بسط و توسعه يافته است .مينا که طبعاً شفاف است شفافيت خود را از اکسيد قلع به وجود مي آورد . ميناکاري روي مس انجام مي شود . براي فراهم آوردن مينا ابتدا آن چيزي که مي خواهند ميناکاري کنند به هر شکل و هر اندازه بايد به وسيله مس گر متخصص به شکل لازم درآيد و پس از آن که ساخته شد استاد مينا کار به آن لعاب سفيد رنگ مي دهد معمولاً سه الي چهار بار لعاب داده مي شود و در هر بار شي ء به کوره مي رود و حدود ۷۰۰ درجه حرارت مي بيند تا رنگ لعابش ثابت شود بعد روي آن با رنگ هاي گوناگون نقاشي مي شود .شيء باز هم به کوره مي رود و حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ درجه حرارت مي بيند تا رنگ ها به صورت مطلوب درآيد . توضيح راجع به قلم : انتهاي لوله ي خودکار را روي شعله گرفته ، مقداري که ذوب شد سر آن را سوزن فرو کنيد . ظرافت سوزن بستگي به نظر شخص هنرمند دارد . همچنين از چوب هاي کبابي و يا چوب هايي که توسط اشخاص تراشيده مي شود استفاده مي گردد .

از ويژگي‌هاي مهم هنرهاي اين دوره عموميت و در آميختگي آن با حيات فرهنگي اجتماعي مردم است

هنر ديگر در خدمت ذوق زيبايي شناسي فردي نيست بلكه همانند هر عامل اجتماعي ديگري در راستاي

هدفي متجانس و يكپارچه قرار گرفته كه داراي وجوه درهم تنيده سياسي ديني و اقتصادي است ويژگي

سبكي هنرهاي اين دوره نه در بيان مفاهيم و انديشه‌هاي جديد كه در درخشش بيان و جستجوي

شيوه‌هاي بياني جديد است.

آثار هنري اين دوره از سه جنبه دقت و ظرافت هنري دوام و سودمندي قابل توجه است و ادامه طبيعي اما

خلاقانه و متبكرانه هنر دوره‌هاي پيشين و مرحله‌اي از رشد و كمال آنهاست كه نيازهاي فرهنگي اقتصادي

زمان را مورد توجه قرار داده است. بطورخلاصه هنر اين دوره هنري انتقالي است كه سنتهاي قديمي را در

راههاي تازه بكار مي گيرد و در منابع ديگر موضوعهاي تازه‌اي را جستجو مي‌‌كند.

برخی محصولات هنري اين دوره مانند فرشها منسوجات ابريشمي ظروف سفالين و كارهاي فلزي جنبه

كاربردي دارند و بيشترين به عنوان كالاهاي تجارتي در بازارهاي داخلي و بين‌المللي داراي اهميت ‌اند و

برخي ديگر مانند آثار معماري و خوشنويسي به منظور انتقال شكوه و جلال حكومت و يا تجليل ايمان

مذهبي و ارزشهاي معنوي ساخته شده‌اند اما در تمامي اين اثار سنتهاي اصيل تجلي يافته است كه

ريشه در قرون و اعصار گذشتته ايران دارد حتي در سبك ساخت محصولات هنري تجاري نيز ضمن در نظر

گرفتن سليقه مصرف كننده خارجي سنتهاي ايراني دقيقا رعايت شده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *